Hoogeloon, Hoofdstraat 68 Protestantse Kerk    Hoogeloon - Eersel Eersel, Markt 38

Welkom

Geschiedenis

Agenda

Activiteiten

Kerkdienstenrooster

Bloemen

Bloemschikken

kerkblad

Kerkdiensten Audio

Contact opnemen

Preken

Diaconie

Visie en beleid

Kerkverhuur

Zaalverhuur

ANBI gegevens

Info van Bergeijk

Info van Bladel

Gemeenten Regio

Links

   

 

Zoeken met Google:

 

Viering in Duizel op 10 november 2013

Voorganger Ds. J. Fijn van Draat



Inleiding


Begin oktober bleek uit mijn contact met Arjan de Ligt, koorlid, dat het koor er zin in had, in deze dienst.
Hij bracht namens het koor een keur aan liederen mee, waaruit we diverse gekozen hebben.
Het koor heeft er zin in. En u als gemeente hopelijk ook, als ‘hoorder’.

Haar Latijnse naam: Quo Vadis betekent: waarheen ga je?
Bij mij komen er dan gelijk herinneringen op aan uitvaarten in crematoria in de 90er jaren, en daarbij zo vaak Mieke Telkamp: “Wa –haar- he-heen lei-heidt de weg”
Waar ga je heen?
Een andere herinnering is het boek: “Ik moest van Pilatus achter Jezus aan”.
Een historische roman van de nieuwtestamenticus Gerd Theissen die zich afspeelt ten tijde van Jezus; waarin een spion van Pilatus verslag doet van zijn speurtocht naar die rabbi -Jezus- die de gemoederen zo verhit.
Jezus zelf ontmoet deze speurder niet!
Het refrein van deze zoektocht is het besef van die speurder dat steeds belangrijker wordt en wel: ‘waar gaat het heen, waar ga jij heen, wie ga je achterna, wat is belangrijk in je leven, welke koers vaar je, waar hoop je op?’
Quo Vadis: waar ga je heen, welke koers vaar je?
Jijzelf; of je visie op je kerk; of de samenleving; of de wereld?


Iets van dat waarheen is verwoord in het lied van Oosterhuis en Huijbers: ‘De Heer heeft mij gezien en onverwacht’ (gaan we zingen)

 


 


Overdenking


Waar ga je heen? Quo Vadis?
Binnen de wetenschap is er momenteel een experiment gaande om een zgn. zesde zintuig te ontwikkelen, naast de ons vijf bekende (geur, smaak, tastzin, gehoor en zicht).
Ons brein heeft genoeg capaciteit om de signalen van zes, zeven of misschien wel tien zintuigen te verwerken.
Het experiment bestaat uit het stimuleren van het brein (via een apparaatje) om een zintuig te ontwikkelen, waarmee het het magnetische noorden zou kunnen aanvoelen.
Als zesde zintuig dus een soort ingebouwd kompas.
Waarmee je je weg in de ruimte veel beter kunt vinden.
Nooit meer een dwalen door straten in een onbekende stad, waar je tomtom het laat afweten, maar linea recta naar het station of waar je wezen moet; en wel vanuit dat ingebouwde richtingsgevoel, dat nieuwe zintuig: je kompas.


Waarheen ga je? Quo Vadis?
“Iedereen is een leider”, zo luidde de kop van een artikel in Trouw. Zo staat te lezen in een van de belangrijkste management-boeken van S. R. Covey.
Zijn methodes worden ook wereldwijd in het onderwijs ingezet.
Het gaat hierbij om het ontwikkelen van leiderschap als een persoonlijke eigenschap.
Jij bent je eigen kompas en bepaalt je koers.
Boeiende materie natuurlijk.
- Hoe bepaal je je koers, wat is je oriëntatie!
- Hoe kom je daaraan, als je die zélf bepaalt.
- En wat is de rol van de context, waarin jij en iedereen eigen leiders zijn;
met andere woorden: wie hoort tot navolgers?.........
- En wat is de rol van tegenslagen, mislukking. Al dan niet door eigen schuld.
Zeg maar de rol van de tragiek of het drama van en in het leven, wanneer jij je eigen kompas bent......


En zo in de veelheid van geluiden en gedachten en vondsten, laat ik met graagte ook het geluid van Paulus klinken. Uit een van zijn brieven.
Een brief.
Dat wil zeggen: persoonlijk. Hij noemt namen en hij gaat in op bepaalde zaken.
Zoals ook wij in een brief doen; bv. het overlijden van je moeder, of je zoon die stage loopt in Brazilië, of de boom die op de auto van je buren is gevallen, gelukkig niet bij jou; enzovoort enzovoort.
Echte brieven schrijft Paulus, gericht aan bepaalde mensen en ze gaan ook over speciale zaken.

Van sommige van die brieven, bv. de onze aan de Efeziërs wordt door exegeten gezegd dat het een rondzendbrief is.
Bedoeld voor een aantal gemeentes in een regio, om die elkaar door te sturen en het er over te hebben.
Zo’n soort rondzendbrief past wonderwel bij de brieven van tegenwoordig.
U krijgt ze vast ook wel: een vriendin of nicht of je zus schrijft een e-mail over het ziekteverloop van bv. haar man. En stuurt dat bericht aan 35 of 87 personen.
De moderne rondzendbrief van tegenwoordig.


Ik peur uit deze brief een paar opmerkelijke zaken als het gaat om Quo Vadis = waar ga je heen, wat is je kompas.
- Paulus schrijft over de listen van de duivel en over wapenrusting en over strijd niet tegen mensen, maar tegen kr
achten en machten. Veel kerken hebben langzamerhand zo schoon genoeg van deze taal: duivel, strijd, wapens, kwade geesten enzovoort; dat ze deze taal achter zich hebben gelaten.
Veel (grote) kerken spreken nu vrnl. over God als liefde en als goedheid, over verantwoordelijkheid en ga zo voort.
Buiten die (grote) kerken zet deze taal zich echter gewoon voort in andere spirituele stromingen. Denk aan alle ‘Harry Potter’ en ‘in de ban van de ring’ achtige boeken en films. Of diverse ‘games’.
Ook Evangelicalen schromen niet deze taal te hanteren.

Terecht, want het leven, onze wereld, de werkelijkheid, waarin wij concreet staan, kent krachten die we als mensen niet kunnen beheersen.
Ik denk niet alleen aan natuurkrachten op micro en macro niveau; maar ook aan sociale en psychologische krachten.
Als er een conflict is tussen een mens en een mens, een groep en een groep, een volk en een volk, is het op een gegeven moment zeer moeilijk om de aanvang boven tafel te krijgen. En als je die al te pakken krijgt, dan gaat het vaak om een bagatel.
Het proces van zo’n conflict echter volgt zijn eigen dynamiek en wetten en escaleert, totdat er afgrijselijke slachtingen over en weer, letterlijk of figuurlijk, plaats vinden.
Over deze dynamiek schrijft Paulus.
Hij staat midden in de wereld en de werkelijkheid en poetst die niet weg.
Er zijn kwade machten die een mens te boven gaan.


- Maar Paulus zou Paulus niet zijn, een jood en gegrepen door Christus, als hij niet zou spreken van die andere kracht, die andere macht.
En dan doelt hij op het licht van God en Christus.
In krachtige heldere taal, de taal van zijn en onze wereld, de taal van alle tijden; nl. die van de wapenrusting en wapens, oeroud, eeuwig actueel...... via die taal komt hij met het antidotum (geneesmiddel) tegen die ongrijpbare krachten die met je op de loop kunnen gaan.
‘Houd stand’:
* met de waarheid als gordel om uw heupen = authenticiteit
* met de gerechtigheid als harnas om uw borst = oprechtheid, niet met twee maten meten en vult u zelf maar in
* met de inzet voor ‘het evangelie van de vrede’ als sandalen aan uw voeten = blijven hopen: het kan anders/het zal anders
* draag het geloof als een schild waarmee u alle brandende pijlen van hem die het kwaad zelf is kunt doven = geloof als schild = vertrouwen = ongeveinsdheid/naïviteit
* draag als helm de verlossing en als zwaard de Geest van God = geloof, hoop en liefde = Gods woorden.

Prachtig, prachtig, driewerf prachtig en hoera!


Wat Paulus doet, is in navolging van JC een totaal NIEUW perspectief tonen.
Ipv in een draaikolk, in een vicieuze cirkel, meegezogen te worden door kwalijke machten...... In je gedachten, in de maatschappij, in de dynamiek van het leven.....
In plaats van die draaikolk een antidotum, een geneesmiddel - het beeld komt van Augustinus-, en dat is Christus zelf: waarachtigheid, oprechtheid, vrede, trouw.....

Dat kan......!!
Maar ’t is wel oefenen, he!!!
Be-oefenen, keer op keer vallen en opstaan en vallen en opstaan.
Maar zo komen we uiteindelijk steeds dichter bij dat mysterie van Paulus: Christus,
die dé waarheid, dé vrede, dé vreugde is,
die ons optilt/verheft uit het woeden der wereld, uit de zeeën/stromen en tegenwind
tot bij God.

amen